Life can be very hard and complicated…

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik iets heb gepost, helaas is dat niet helemaal zonder reden. Dit gaat een heel lang blogbericht worden, wie geïnteresseerd is mag het lezen en anders klik je nu maar snel weg 😉

Eigenlijk gaat het dit hele jaar al niet super lekker, ik was constant aan het modderen met mijn gezondheid maar kon er de vinger niet op leggen. Veel buikpijn, misselijk, niet lekker voelen… Energiepeil wat steeds verder naar beneden ging. Revalidatie is er pittig en ik wil daarin ook te snel, dus eigenlijk schoof ik daar alles op af.

Op 31 januari heb ik vanaf ’s avonds 21.00 uur tot de volgende ochtend 08.00 extreme buikpijnen gehad en geen oog dicht gedaan. Aangezien ik 2 februari voor de allereerste keer sinds mijn val weer een uurtje een demo gepland had in de winkel heb ik alles op alles gezet om daar aanwezig te zijn. Alleen ging het vrijdagochtend ook niet helemaal lekker dus ik moest verplicht van mama naar de huisarts omdat we bang waren dat het een blindedarm was. Maar bloeduitslag was negatief, de buikpijn zakte wat af.. dus heb die dag rustig aan gedaan en extra pijnstillers genomen. Op zaterdag 2 februari heb ik mijn “debuut” weer gemaakt met de demo, wat heb ik genoten hiervan!!

Jullie kunnen wel aan mijn big smile zien hoe ik hiervan geniet en hoe ik mij aan dit soort dingen op kan trekken! Met demo’s ben ik gewoon op mijn plek om mensen te inspireren.

Alleen bleef de buikpijn sudderen en ik bleef me niet lekker voelen, gewoon onbestemmig… dacht dat de demo toch net iets te vroeg was.

Daarna waren we heel erg druk met de nieuwe webwinkel en de organisatie van het Mintay Weekend. Dat weekend heb ik ook veel te gek gedaan door 2x een uurtje mee te doen met de workshops en uit eten te gaan. Maar goed, soms moet je even over de grenzen heen gaan toch?
Ik had hier zó lang naar uitgekeken en dit mocht niemand mij afpakken.

Daarna weer rustig aan gedaan om proberen bij te tanken, maar ik kreeg hoe langer hoe minder energie en puf om dingen te ondernemen. Op een gegeven moment zei ik ook tegen mama: als ik komende week me niet beter voel trek ik aan de bel bij de huisarts, want dit voelt echt niet goed… alsof alles door mijn vingers heen glipt… Energie was zo laag dat ik ’s avonds om 7 uur onder de wol lag. Dat is voor mij geen kwaliteit van leven meer, ik vond het echt niet leuk meer.

Alleen ging het dat weekend weer goed mis. Zaterdagochtend om 11.00 uur begonnen de helse buikpijnen weer. Continu extreme pijn met ongeveer om het kwartier pijnscheuten. Aangezien het vorige keer geen blindedarm was en het na 12 uur afzakte hield ik dat maar in mijn achterhoofd. Alleen midden in de nacht hield ik het echt niet meer en heb ik mama gebeld en daarna de huisartsenpost. Die is gekomen, maar aangezien ik bekend ben met chronische darmproblemen sinds mijn 18de gaf hij dat als diagnose. Complete verstopping en moest maar extra clysma’s gaan gebruiken. Dat gedaan, maar de pijn zakte niet. Ik heb echt doodsangsten uitgestaan en kon me geen houding meer geven, met zo’n pijnscheut was zelfs ademhalen niet meer te doen. Heel de zondag nog die pijnen gehad, ik raakte ook gewoon uitgeput en durfde de zondagnacht niet alleen in te gaan. Dus weer de huisartsenpost gebeld… maar zelfde verhaal: Geen spoed, dus we doen nu niks. Bel morgen maar met je huisarts als het niet over is en kijk dan maar verder.
Ik kon wel door de grond gaan… en ik was zooooo bang. Ik voelde mijzelf gewoon wegglijden… Begon ook steeds meer over te geven, kon niks meer binnen houden.

Maandagochtend gelijk de huisarts gebeld en die heeft mij doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar aangekomen een echo laten maken. Die assistente zag al genoeg, die heeft er nog een dokter bij laten komen voor een 2de echo. Daarop was ook te zien dat alles onwijs verstopt zit, maar ook dat de dunne darm gedraaid was, wat erg gevaarlijk kan zijn. Ik moest nog een extra foto laten maken en werd naar de SEH doorgestuurd. Daar moest ook nog een CT scan gemaakt worden. De chirurg heeft mij toen opgenomen en ik moest ook nuchter blijven. Mijn darmen stonden echt op knappen en die moesten leeg en als daarmee de pijnen niet minder zouden worden zou ik geopereerd moeten worden.
Ook werd ik aan een Kalium infuus gehangen omdat deze veel te laag was.

Helaas kwamen we er in het ziekenhuis achter dat clysma’s voor mij niet meer werken. Ik was al bekend met chronische darmproblemen, maar door mijn bekkenbreuken werken de zenuwen etc niet meer waardoor ik nu dus nog meer problemen heb gekregen. Kon er ook nog wel weer bij.

Gelukkig zakten in het ziekenhuis de pijnen en hoefde ik niet geopereerd te worden. Wel moest ik nog blijven om te kijken hoe het eten valt etc. Op woensdag mocht ik weer naar huis. Wel moet ik nu dagelijks zelf mijn darmen gaan spoelen, dit is nu gewoon levenslang. Voor mij is dit best wel intensief doordat ik ook mijn bekkenproblemen heb, ik zat hier eerlijk gezegd niet op te wachten. WEER iets erbij, alsof het allemaal nog niet genoeg was…

Inmiddels was ik door dit alles echt een wrak geworden. Ik ben natuurlijk al super dun, maar dit heeft mij helemaal geen goed gegaan. Ik was gewoon helemaal uitgeput. En ik moet heel eerlijk zeggen… ik knap ook maar heel langzaam op. Dit hele gebeuren heeft ook mentaal heel veel met mij gedaan, want ik ben letterlijk door het oog van de naald gekropen.

Ik moet dit allemaal een plekje geven, dat heeft tijd nodig. Maar ook qua buikpijn etc gaat het nog steeds niet helemaal lekker. Heel eerlijk gezegd; ik ben het moment aan het afwachten waarop die extreme pijnen weer gaan komen en ik ben daar zó bang voor! Ondanks mijn morfine/paracetamol en andere pijnstilling kon ik zelfs die pijn niet handelen…

Mocht het doorzetten, dan moet ik ook a la minute weer naar het ziekenhuis terug. Binnenkort moet ik weer op controle en dan hoop ik dat ze mij gewoon eens weer binnenstebuiten willen keren voordat het weer mis gaat.

Ik heb ook nog steeds een extreem laag energiepeil. Heel eerlijk gezegd: ik weet momenteel gewoon echt niet hoe ik de dagen door moet komen. Ik wil zó dolgraag weer werken, dolgraag de kleine dingen die ik kon doen weer op willen pakken… maar ik weet niet hoe ik de eindjes aan elkaar moet knopen. Ik doe mijn best zoveel mogelijk te doen op een dag, maar deze keer moet ik echt aan mijzelf denken. Ik hoop dat ik me heel snel weer beterder voel. Voor nu vind ik het echt even allemaal niet zo leuk meer en zit ik ook echt even een dalletje… er is afgelopen tijd gewoon teveel op mijn bordje gekomen.

Ik probeer mezelf nu weer op te trekken door af en toe wat te freubelen in mijn Art Journal, creativiteit is voor mij het beste medicijn! En ook heb ik besloten om wat hulp in te gaan schakelen. Geen psychiater, die heb ik niet nodig, maar meer een coach die mij kan helpen om alles weer even op de rit te krijgen met mijn aangepaste leven.

Ondanks alles heb ik nog steeds ergens in mij de volledige overtuiging dat uiteindelijk alles nog wel weer een stuk beter zal worden, ook qua bekkenproblemen. Dat heb ik geprobeerd in deze pagina ook weer te uiten.

Deze pagina was namelijk helemaal mislukt. Ik had in eerste instantie met Oxide Sprays gewerkt en daar rice paper overheen geplakt, maar dat werd niet mooi, ik kon er niks mee. Deze had ik op 14 februari al gemaakt en had toen ook geen goede dag… dus heb de pagina destijds helemaal zwart gemaakt. Ik denk: ooit maak ik er wel weer wat van, als de tijd daar rijp voor is. En afgelopen week bladerde ik door mijn Journal en had ik ineens zoiets: Alles lijkt nu zwart, maar er is altijd nog weer wat van te maken. Laat dat voor mijzelf iets zijn waar ik mij aan op kan trekken…

Dus zo gezegd zo gedaan. De zwarte gesso heb ik gecoverd met de Impasto Paint van Finnabair en daar overheen heb ik gewerkt met de Tissue Wrap van Finnabair. Ik heb er een bijpassende tekst bij gekozen… Ik moet ook met kleine stapjes vooruit willen gaan en niet ineens met grote stappen vooruit…. maar ik wil zo graag en daardoor gaat het soms mis…

Uiteindelijk ben ik heel blij met deze pagina en voor mijzelf is dit ook weer een bewijs: Nu lijkt het allemaal erg donker…. maar het komt goed!!! GEDULD!!!….

Dit is even een heel lang verhaal. Ik heb er lang over gedaan om weer iets te typen, in etappes getypt en dingen weggehaald / aangevuld… maar ik stop er nu mee. Ik heb het van mij afgeschreven en dat is voor mij het belangrijkste, het moet uit mijn systeem om weer verder te kunnen.

Ik hoop dat ik mij snel weer wat beter voel en weer positief verder vooruit kan gaan! 🙂

En nogmaals.. het is een lang verhaal, maar het is je eigen keuze geweest om tot het einde door te lezen, haha.
Dit is geen bericht om aandacht te vragen, dit is gewoon puur voor mijzelf om van mij af te schrijven en dat mijn leven niet altijd alleen maar een feestje is… ook al kun je dat via Social Media wel zo laten lijken 😉 ooit hoop ik dat het ziekenhuisbed weer mijn kamer uit kan, ik weer minder afhankelijk ben van anderen, ik weer meer kan gaan werken… zelf boodschappen kan doen, weer eens kleding kunnen shoppen in de winkels…. wat zou ik daar veel voor over hebben. Maar goed, wie weet komt dat ooit, tot die tijd blijven we maar stilletjes hopen en wensen…

Liefs Jenine xX

21 gedachtes over “Life can be very hard and complicated…

  1. Hallo Jenine ik wens je heel veel sterkte en beterschap en hoop dat je wat vertrouwen in jezelf gaat krijgen.Ga rustig je eigen gang en het fröbelen komt wel als het je iets beter gaat Wens je ook ondanks alles fijne paasdagen

    Like

  2. Heel veel sterkte en kracht! Misschien is onderstaande tekst wel iets voor je om je aan vast te kunnen houden;

    An Arrow can only be shot, bij pulling it backward. When life is dragging you back, with difficulties it means it’s going to launch you into something great. So just focus, and keep aiming!

    Like

  3. Lieve Jenine!
    Je hele verhaal gelezen: wat een hoop ellende heb je moeten doorstaan. Daar heeft een normaal mens al moeite mee laat staan jij die al zoveel te verduren hebt en hebt gehad.
    En toch laat je de moed niet zakken en wil je weer de “oude” Jenine worden, zij het dat dit wel de nodige tijd zal duren.
    Ik hoop in elk geval dat je toch elke dag een klein stapje dichter bij je gestelde doel komt.
    Heel veel sterkte en beterschap gewenst en ik blijf aan je denken!
    Liefs en dikke knuffels
    Riny Julicher.

    Like

  4. Heel heftig Jenine maar goed om van je af te schrijven.heel veel beterschap en inderdaad vele kleine stapjes is ook een grote.sterkte ermee.

    Like

  5. Heftig verhaal hoor Jenine. Ik kan me voorstellen dat je er soms moedeloos van wordt.
    Maar weet je, dat helpt ook niet!
    Geniet van de dingen die wel goed gaan en langzaamaan worden dat er steeds meer. Succes! 🍀

    Like

  6. Heel. Een sterkte Jenine. Ik duim voor je, dat je nu weer de goede kant op gaat. Hoeveel ellende kan een mens dragen? Goed dat je een uitlaatklep hebt in je art journal. Nu weer voorzichtig die kleine stapjes in de juiste richting dan komt het allemaal goed. ❤️

    Groetjes Yvonne

    Like

  7. Wat een heftige periode heb je weer gehad Jenine. Het herstellen vergt tijd, veel tijd, maar daar ben je inmiddels wel achter. Goed dat je dit allemaal van je af kunt schrijven. De zwarte bladzijdes zijn mooi geworden nu, het beschrijft precies hoe het nu met je gaat. Prachtig gemaakt. Hoop moet je altijd blijven houden dat het ooit beter met je zal gaan. Eerst moet er een erg diep gat komen waaruit je uit moet krabbelen, dan kan het alleen nog maar bergopwaarts gaan. Veel sterkte toegewenst. En jij bepaalt het tempo. Een lieve groet.

    Like

  8. Hoi Jenine ,Wat erg allemaal zoveel moeten doorstaan.
    Heftig allemaal wat jij moet doormaken. Hopelijk gaat het nu echt de goede kant op en kan jij al je dromen waar maken . Wat een super mooie creatie’s in je boek helemaal top wat jij allemaal maakt .
    Wens je alvast heel veel sterkte toe lieve Jenine !!
    Groetjes Doris

    Like

  9. Lieve Jenine, wat ben je sterk en dapper!! Ik wens je heel veel sterkte en kracht en ik denk aan je en het tekstje van Betina is er een om in te lijsten!! En goed mantra voor velen van ons!! Ik wens je toch een heel gezellig paasweekend en geniet van de kleine dingen! ❤

    Like

  10. Lieve Jenine, wat mij betreft mag je best een lang verhaal schrijven. Ik lees het van A tot Z. Ik leef heel erg met je mee en kan je verlangen om weer als ee n normaal mens te kunnen doen wat je wilt heel goed voorstellen. Hoop dat het binnenkort eindelijk weer beter zal gaan. Ga als het kan lekker door met creatief zijn zodat je daar voldoening uithaalt en je hoofd leeg kan maken.

    Like

  11. Hallo Jenine.
    Ik heb je verhaal gelezen en vind je een dappere jonge creatieve vrouw.
    Ik weet wat het is om zoveel tegenslagen achter elkaar te krijgen, en dat valt niet mee. Hopelijk houd je dat strijdlustige en positieve gevoel vol, tot dat het over een tijd weer beter met je gaat. Ook ik kan door creatief bezig te zijn, mijn zorgen even vergeten. En dat geeft dan weer een beetje energie. Hou vol. Neem je rust en geniet van de kleine dingen.
    Liefs, Marianne.

    Like

  12. Lieve Jenine
    Een heel lang verhaal, maar als het jou goed doet om het op en een beetje van je af te schrijven moet je dat gewoon blijven doen, het is nogal wat wat je laatste tijd heb mee gemaakt en dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten.
    Fijn dat je toch af en toe de kracht vind op wat met je hobby te doen.
    Ik wens je heel veel sterkte en kracht voor de komende tijd.
    Veel liefs en groetjes Lia

    Like

  13. lieve jenine heel hard voor je al die problemen maar er zal zeker een betere tijd aankomen de moed niet opgeven en als je even een goed moment hebt wat knutselen voor jezelf dat zal je deugd doen daar je dat zo graag doet even nu aan jezelf denken voor nu nog heel veel beterschap toegewenst groetjes carine

    Like

  14. Lieve Jenine, door mijn eigen gezondheidsproblemen weet ik maar al te goed hoe je je voelt, hoewel iedereen zijn eigen sores het beste voelt. Ik heb superveel bewondering voor je doorzettingsvermogen!! Maar het allermoeilijkste is wel het doseren van je energie…Heel veel sterkte daar mee!! Liefs, Mieke

    Like

  15. Lieverd vergeet nooit zonder duisternis geen licht , en aan het einde van de tunnel wordt het altijd weer licht.ik zal vanavond in de paaswake een kaars voor je laten branden never give up, je kunt het . Dikke knuffel en een zalig paasfeest xxx

    Like

  16. Lieve Jenine .
    Wat heb ik een bewondering voor je ,Op de manier waarop jij dit allemaal verwerkt .
    Je steeds weer de kracht en de moed hebt om steeds weer een stapje vooruit en dan weer 2 stapjes achteruit te gaan .Jij hebt zo’n sterke geest maar je lichaam laat je zo vreselijk in de steek .
    Van de week was ik zo blij dat je weer even live ging ,dat is een teken dat je niet opgeeft en je creatieve geest je zal helpen om toch weer de energie en kracht te geven om er bovenop te komen .
    Ik hoop dat je toch , al is het met hele kleine stapjes de kracht en een hele hoop doorzettingsvermogen weer de energie krijgt om al je creatieve mooie ideeën met ons te delen .
    Ik wens je heel veel sterkte en hoop vooral dat je lichaam ook wil mee werken .
    Lieve groetjes Joke

    Like

  17. Hoi Jenine, misschien zit je niet op dit verhaal te wachten met pasen, (ondanks alles wel een heel fijn pasen gewenst), maar er zijn afgelopen jaar en volgens mij dit jaar ook medische programma’s geweest over bacteriofagen deze behandeling is nog niet in ons land maar wel in Roemenie. Het programma waar het is in geweest is Dokters van Morgen, gepresenteerd door Antoinette van Hertenzenberg. Misschien kun je hier naar kijken en kan dit een oplossing voor je darmprobleem zijn, als dat wordt opgelost heb je al een probleem minder.

    Like

  18. Zo Jenine wat moet jij toch wat meemaken de laatste tijd,ik snap heel goed dat je er op veel momenten er helemaal doorheen zit. Je denkt dan eindelijk dat het iets beter gaat komt er weer een kink in de kabel. Ik hoop voor je dat het snel wat beter gaat,en houd moed het komt allemaal wel weer al is het met hele kleine stapjes. Heel veel sterkte Jenine de komende tijd. Groetjes Afina.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s